شروع کنید

ایپ من: داستان زندگی اسطوره هنرهای رزمی

ایپ من: داستان زندگی اسطوره هنرهای رزمی

5٫0 rating based on 1,234 ratings
 
همه کسانی که هنرجوی وینگ‌چون بوده اند، ایپ من را بخوبی میشناسند و میدانندکه این رشته هیچگاه بدون تلاش‌های وی به شهرت و محبوبیت امروزه خود نمیرسید. افرادی بسیاری هستند که بواسطه دیدن فیلم‌های ایپ من(Ip Man) و یا با نام استاد بروسلی استاد بزرگ را میشناسند؛ در این مطلب قصد داریم تا بازندگی این اسطوره وینگ‌چون و هنرهای رزمی آشنا شویم.

 
داستان زندگی ایپ من در سال ۱۸۹۳ آغاز می شود. وی در اول اکتبر سال ۱۸۹۳ در فوشان چین چشم به جهان گشود. نام پدر او ایپ اوی­دو(葉靄多) و مادرش انجی شو(吳瑞) بود ؛ خانواده آنها جزء خاندان­های ثروتمند و مشهور آن زمان شناخته میشد. او به عنوان فرزند سوم خانواده بدنیا آمد و نام کامل او را ایپ کای من نهادند. در آن زمان دودمان چینگ بر سرزمین چین حکم فرمایی میکرد.
ایپ من تا سن ۱۲ سالگی به فراگیری آداب آیینی و مذهبی چین پرداخت و در سن ۱۲ سالگی برای اولین بار آموزش های هنر­های رزمی را شروع کرد. وی زیر نظر استاد چان واه شون (که از شاگردان استاد بزرگ لئونگ جان بود) شروع به یادگیری وینگ چون نمود وی همچین زیر نظر شاگرد ارشد استاد چان-انجی چانگ- به تمرین میپرداخت. سه سال بعد زمانی ایپ من تنها ۱۵ سال داشت استاد چان درگذشت. دراین زمان ایپ من به هنگ کنگ رفت و در سال ۱۹۰۹ او وارد مدرسه Stephen’s College شد. این مدرسه مخصوص شاگردهای خارجی و خانواده­های ثروت مند چینی بود. زمانی که استاد ایپ مشغول تحصلیل بود توسط یکی از دوستانش با یک پیرمرد آشنا شد؛ پیر مرد از ایپ من خواست تا مهارت­های خود را به او نشان دهد، ایپ کمتر از چند دقیقه توسط این پیرمرد شکست خورد. سپس وی متوجه شد که پیرمرد پسر دوم استاد بزرگ لئونگ جان یعنی لئونگ بیک بود، ایپ از استاد لئونگ بیک خواست تا اورا به عنوان شاگرد خود بپذیرد و او حدود ۴ سال را نزد استاد لئونگ بیک به فراگیری وینگچون پرداخت(این داستان از طریق پسران ایپ من نقل شده است). ایپ زمانی که ۲۴ سال سن داشت به فوشان بازگشت و به استخدام پلیس درآمد. او در این مدت با دختری به نام چانگ وینگ سینگ ازدواج کرد و صاحب چهار فرزند(دو پسر و دو دختر) شد. وی در سراسر جنوب چین مشهور شده بود و افراد مختلف برای تمرین و آشنایی با وی و سبک وینگ‌چون به فوشان سفر میکردند. در سال ۱۹۳۱ ژاپن در پی حمله منچوری به خط راه­ آهن؛ به چین اعلام جنگ کرد و شروع تصرف امپراطوری چین کرد. ایپ من نیز در این سال ها به مبارزه با ژاپن و دولت دست نشانده آن پرداخت؛ در همین زمان با تغییر دولت استاد ایپ بسیار فقیر شد. غارت ژاپنی‌­ها تا سال ۱۹۴۵ ادامه یافت، پس از آن با پایان یافتن جنگ جهانی دوم آنها مجبور به ترک چین شدند.
استاد ایپ من در این مدت به افراد محدودی وینگ‌چون آموخت. ایپ من در سال ۱۹۵۰ از طریق ماکائو به هنگ کنگ مهاجرت کردند. با توجه به جنگ داخلی و پیروزی حزب کمونیست و فرار ملی گرایان به تایوان و هنگ کنگ مرز های چین و هنگ کنگ بسته شدند. استاد ایپ در این زمان شروع به آموزش عمومی وینگ‌چون کرد. اولین مدرسه هنرهای رزمی وی در منطقه کاولون(Kowloon) در خیابان دای‌لام(Dai Lam Street) برپا کرد، اولین شاگردان  وی کارکنان رستوران بودند برخی از آنها عبارت اند از: لئونگ شونگ، لوک‌لی، تسو شان، چی وان، لی یان وینگ و….
بعد از مدتی استاد بزرگ مکان مدرسه را به خیابان هوی تان(Hoi Tan) تغییر داد. در این زمان بود شاگردان مشهوری مانند: وونگ شان لئونگ، ونگ کیو و انجی شان نزد استاد ایپ شروع به یادگیری کردند.  پس مدتی استاد به دفتر اتحادیه رستوران بازگشت و در این هنگام بود که شاگردانی که مانند: لی کام سینگ، لومن کام، ویلیام چونگ و…. به مدرسه وی پیوستند. در سال ۱۹۵۵ زمانی مدرسه به خیابان لی تات(Lee Tat Street) تغییر مکان داد، نوجوانی(در سن ۱۳ سالگی) به نام لی جی فان (بروسلی) شاگرد استاد بزرگ ایپ من شد.
بعد از گذشت مدتی استاد ایپ در هنگ کنگ بسیار مشهور شد و شاگردان فراوانی برای فراگیری سبک او به مدرسه او می‌رفتند. طبق قوانین بقیه باشگاه‌ها، در مدرسه استاد ایپ نیز شاگردان ارشد مشغول تدریس بودند و خود استاد ایپ معمولا فقط بصورت خصوصی آموزش میدادند. در سال ۱۹۶۲ مدرسه به پشت بام رستوران در خیابان فک چوئن(Fook Chuen) تغییر مکان داد. در همین زمان بود که پسران ایپ به هنگ کنگ نقل مکان کردند. استاد بزرگ ایپ من در این زمان شروع به آموزش گروه های کوچک پلیس کرد.
در سال های آخر عمر استاد بزرگ بدلیل ضعف بدنی و بیماری، کلاس های خود را به شاگردان ارشد خود سپرد و خود بصورت محدود به آموزش خصوصی شاگردان پرداخت. یکی از آخرین شاگردان خصوصی وی شخصی به نام لئونگ تینگ بود؛ وی ابتدا آموزش خود را زیر نظر لئونگ شونگ (شاگرد ارشد استاد ایپ) شروع کرد و در ادامه به تمرین زیر نظر استاد بزرگ ایپ من پرداخت؛ وی در آینده به یکی از مشهور ترین اساتید و ایده پردازان وینگ‌چون تبدیل شد.(بنیان گذار WT)
ایپ من سال های آخر عمر خود را درگیر بیماری سرطان حنجره بود و هر روز ضعیف تر میشد. استاد بزرگ در ۲ دسامبر ۱۹۷۲ در خانه خود چشم از جهان فرو بست. استاد ایپ چند هفته قبل از مرگ خود چند در چندتکه فیلم فرم های سیو لیم تائو، چام کیو و آدمک چوبی را اجرا کرد(این فیلم ها توسط پسران وی و شاگرد وی لاو هو وان ضبط گردید). همانطور که در این فیلم‌ها مشخص است او بسیار ضعیف شده و برخی حرکات را با مکث بسیار زیاد انجام میدهد.
میراثی که استاد بزرگ ایپ من بر جهان هنر‌های رزمی گذاشت بسیار چشم گیر بود و هست. اکنون در سراسر جهان بسیار از شاخه های وینگ چون، از استاد ایپ به عنوان اولین نفر یاد میکنند. این به علت آموزش شاگردان بسیار و خارج کردن وینگچون از حالت انحصاری و خانوادگی است. استاد ایپ به شاگردان خود اجازه داد تا کنگفو را به شاگردان خارجی بیاموزند، او در این زمینه پیشرو بود و از عوامل گسترش وینگ‌چون و هنر‌های رزمی در سراسر جهان است. همه شاگردان ایپ شخصیت او را بدور از غرور و تعصب میدانستند وی علاوه بر معلم هنرهای رزمی یک معلم اخلاق بود و همواره شاگردان خود را راهنمایی میکرد.
درباره زندگی استاد بزرگ کتاب‌های بسیاری(مانند Ip Man: Portrait of a Kung Fu Master) نوشته شده و فیلم‌های بسیاری نیز تولید کرده که مهم ترین این فیلم ها سری فیلم های ایپ من(Ip Man1,2,3,4) با بازی دنی ین در نقش استاد ایپ است. این فیلم‌ها بعد از مدتی وینگچون را دوباره بر سر زبان‌ها انداخت و باعث شد علاقه مندان به این ورزش به باشگاه‌های وینگ‌چون بروند.
شما میتوانید برای دیدن این فیلم‌ها اینجا کلیک کنید.
ایپ من واقعی، فوق بشر نبود اما میراثی که او از خود بجا گذاشت فوق‌العاده و بی‌نظر است.

 
 
 
“آرام باش و ذهنت را کنترل کن. خودت را فراموش کن و حرکات حریفت را دنبال کن.”
                                                                                                          استاد ایپ من

 

ترجمه و جمع آوری شده توسط گروه آموزشی سیفو

ادمین وب‌سایت

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *