شروع کنید

تجربیات

تجربیات

5٫0 rating based on 1,234 ratings
درجه 6

در این بخش شما عزیزان میتوانید خاطرات،دل نوشته ها،نظرات و پیشنهادات خود را؛ درباره وینگچون، کونگفو و یا مربیان  در قسمت نظرات یادداشت کنید و با دیگران به اشتراک بگذارید.

ادمین وب‌سایت

‫3 نظر

  • نغمه تقوی گفت:

    *تجربیات*
    وینگ‌چون رو برای دفاع شخصی، و در
    شرایطی که فقط تفاله‌ای از وجودم باقی مونده بود شروع کردم و اصلا روحم هم خبر نداشت وارد چجور مسیری شدم. کمتر از سه ماه طول کشید که بعد از نمی‌دونم چند سال بالاخره تونستم با خاطره‌ای که عین خوره به جونم افتاده بود کنار بیام. تازه به وینگ‌چون وابسته شده بودم که دوتا پزشک ماهر دستور اکید دادند بیخیال وینگ‌چون بشم چون ممکن بود عصب آسیب دیده‌ی دست چپم بدتر بشه و حتی کار به جراحی بکشه‌!!! گریون به مربیم، سیهینگ مرتضی شمس، پیام دادم که آیا با این شرایط میشه بازم بیام سر کلاس و مثلا ملایم تمرین کنیم؟ با روی باز و امید دهنده نوشتند: «چرا نمیشه، درستش میکنیم.» یه مدت فقط با دست راست کار کردیم.‌ حس فیلیپ بایری بهم دست می‌داد😅 و تهش چی شد؟ عصب دستم درمان شد! غیر ممکن ممکن شد! ادامه دادیم.‌ چند ماه گذشت و یه مشکل روحی حل شد که فقط چند سال از خودم کوچیک‌تر بود!!!
    الان سه یا چهار ماهه که با روانی سالم و جسمی به مراتب قوی‌تر از قبل، دارم فقط و فقط به تمرین‌هام و بهتر شدن تو تمرینات و شاید مربی شدن در آینده فکر میکنم.
    با تشکر از گروه آموزشی سیفو خصوصاً مربی بسیار صبورم، سیهینگ مرتضی شمس که با تمام ناتوانی‌های من مدارا کردند🍀

  • سلام
    من خواستم اولین خاطره رو خودم شروع کنم. خصوصیت اخلاقی من اینه که موقع تمرین لبخند میزنم اینو عموم بچه ها دیدن و بعضا هم گفتن که سیفو کلاس شما شبیه کلاس های رزمی نیست و باید یکم بد اخلاقی و خشونت و فلان داشته باشی. وقتی با استاد خودم مستر حسین کار میکردم خو به تبع میخندیدم و بیشتر هم موقع کتک خوردن هام میخندیدم تا اینکه ی روز ما به ی مناسبتی از مستر حسین دعوت کردیم بیاد باشگاه یادم نیست موضوع چی بود اما ایشون اومد و با بچه ها شروع کرد به تمرین و بعد حدود نیم ساعت تمرین یهو داد زد گفت حلاج بچه هات هم مثل خودت دیوونه هستن و موقع تمرین کتک خوردن میخندن و همه دوباره خندیدن. من خیلی قائل به فشار تو تمرین نیستم و بیشتر سعی میکنم فهم برا دانشجو بوجود بیاد که بتونه خودش با دلایل مشخص به خودش فشار بیاره و همیشه برای تمرین منتظر فشار مربی نباشه. لبخند جز اساسی کلاس های تمرینی منه. امیدوارم این کاری که سیهینگ امیر رضا و با زحمت مهندس قاسمی راه انداختن به فروم و کار های بهتر و موفق تر بیانجامد.

  • امیررضا تنکابنی گفت:

    سلام
    یادم اولین باری که اومدم باشگاه، نه وینگ چون رو میشناختم و نه فیلم ایپ من رو دیده بودم. فقط برای ورزش کردن و اوقات فراغت ثبت نام کردم و هدفم هم فقط سه ماه تابستون بود. یادم روز اول سیفو حلاج گفت این ورزش با بقیه ورزش‌ها فرق داره؛ من اون لحظه این جمله رو روی حساب بازار گرمی گذاشتم اما با گذشت زمان همه چیز عوض شد و خودم شروع کردم به جستجو درباره وینگ چون ، تاریخچه اون و….. . بعد از سه ماه باز هم کلاس های وینگ چون ادامه دادم با اینکه چندین بار جای باشگاه تغییر کرد اما من مصمم بودک که ادامه بدم. الان که چهار سال از اون زمان میگذره به حقیقت حرف سیفو حلاج پی‌میبرم.

  • پاسخی بگذارید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *